P-R İLE BAŞLAYAN ERKEK İSİMLER VE ANLAMLARI

P HARFİ İLE BAŞLAYAN ERKEK İSİMLER VE ANLAMLARI
PAKALIN: (FAR-TR) Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler.
PAKAN: (FAR) Temizler, anlar. Veliler, ermişler, evliya.
PAKEL: (FAR-TR) İyi işler yapan, doğru kimse.
PAKER: (FAR-TR) Temiz, dürüst, iyi kimse.
PAKKAN: (FAR-TR) Temiz soydan gelen kimse.
PAKSAN: (FAR-TR) Temiz, doğru namuslu tanınmış kimse.
PAKSOY: (FAR-TR) Temiz soydan gelen.
PAKSU: (FAR-TR) Temiz su. Billur gibi arı duru, şahsiyetli.
PAKSÜT: (FAR-TR) Sütü temiz.
PALA: (TR) Kısa ve geniş kılıç.
PALATEKİN: (TR) Emniyet, güven ve cesaret telkin eden kişi.
PALATİMUR: (TR) Demir pala. Sert ve katı yapılı, güçlü.
PALAY: (FAR) Yedek at.
PALAZ: (TR) Kimi kuş yavrularının civcivlikten sonraki durumu. Güzel, canlı, gürbüz.
PAMİR: (TR) Orta Asya'da yüksek dağlık kütle. (FAR) Dünyanın çatısı.
PAMİRHAN: (TR) Pamir han.
PARSBAY: (FAR-TR) Pars gibi güçlü ve çevik.
PARSHAN: (FAR-TR) (bkz. Parsbay).
PARSKAN: ( FAR-TR) Kanında atılganlık, cesaret ve saldırganlık taşıyan.
PAŞA: (TR) Osmanlı devletinde yüksek rütbeli askerlere verilen unvan. General. Uslu, ağırbaşlı.
PAYAM: (TR) Badem.
PAYAN: (FAR) Son nihayet. Uç, kenar.
PAYE: (FAR) Aşama, rütbe, derece. Basamak, merdiven basamağı. İkizlerin bir yıldızı.
PAYİDAR: (FAR) Saygın, rütbeli. Sağlam, sürekli.
PAYİZ: (FAR) Güz, sonbahar. Yaşlılık.
PAYZEN: (FAR) Tutsak, esir. Suçlu. Ayağına pranga vurulmuş kimse. Rençber.
PEHLİVAN: (FAR) Güreşçi. Boylu boslu, iri yan, güçlü kimse, yiğit.
PEKAL: (TR) Pek al.
PEKALP: (TR) Güçlü, sert, kahraman yiğit.
PEKANT: (TR) Sağlam dönülmez yemin. Pek ant.
PEKDEĞER: (TR) Çok değerli, çok kıymetli.
PEKDEMİR: (TR) Sert, sağlam, demir gibi.
PEKEL: (TR) Güçlü el. Pek el.
PEKER: (TR) Güçlü kimse. Gözüpek, cesur yapılı.
PEKERGİN: (TR) Olgun kimse.
PEKGÖZ: (TR) Cesur, yiğit.
PEKİN: (TR) Üzerinde kuşku duyulmayan, kesinlikle bilinen, kesin.
PEKİNER: (TR) (bkz. Pekin).
PEKİNTÜRK: (TR) Pekin Türk.
PEKOL: (TR) Sert, sağlam, dayanıklı ol.
PEKÖZ: (TR) Özü sağlam kimse.
PEKŞEN: (TR) Neşeli, şen şakrak, mutlu kimse.
PEKTAŞI: (TR) Güçlü, sert taş.
PEKTAY: (TR) Güçlü, sağlam tay.
PEKTÜRK: (TR) Sağlam ve güçlü Türk.
PEKÜN: (TR) Tanınmış güçlü isim.
PEKÜSTÜN: (TR) Çok üstün, üstünlükte en iyi seviyede olan.
PERİNÇEK: (TR) Özverili, fedakar, sadık.
PERİZ: (FAR) Bağırma, haykırma. Su kenarında yetişen yeşil saz, ot.
PERK: (TR) Katı, sert, güçlü berk.
PERKEL: (TR) Güçlü er.
PERKER: (TR) Güçlü kimse.
PERKİN: (TR) Çok güçlü kuvvetli, sağlam kimse.
PERTEV: (FAR) Işık. Parlaklık.
PERVA: (FAR) Korku. Çekingenlik. İlgi, bağ.
PERVER: (FAR) Besleyen, besleyici, yetiştiren, yetiştirici, koruyan, terbiye eden.
PERVİZ: (FAR) Üstün. Elek. Süzgeç. Balık. Güzellik.
PESEN: (TR) Kırağı, çiğ. Sis. İnce ince yağan kar, çisenti.
PESİN: (FAR) Sonraki, en son .
PEŞREV: (FAR) Türk müziğinin en meşhur saz eseri formu. Güreşten önce güreşçilerin yaptıkları gösteri.
PEYAM: (FAR) Haber, başkasından alınan bilgi.
PEYAMİ: (FAR) Haberle, bilgi ile ilgili.
PEYKAN: (FAR) Temren, başak, okun ucundaki sivri demir.
PİRANE: (FAR) Yaşlılara yakışır şekilde, olgunca tavır.
PİRUZ: (FAR) Kutlu, hayırlı, uğurlu.
POLAT: (FAR) Çelik. Güç, kuvvet.
POLATALP: (TR) Çelik gibi güçlü yiğit.
POLATHAN: (TR) (bkz. Polatalp).
POLATKAN: (TR) Çelik gibi güçlü soydan gelen.
POLATKILIÇ: (TR) İyi cins çelikten yapılma kılıç.
POYRAZ: (YUN) Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar. Kuzey.
POZAN: (TR) Üzüm bağı.

R HARFİ İLE BAŞLAYAN ERKEK İSİMLER VE ANLAMLARI
RACİ: (AR) Rica eden, yalvaran, dileyen. Dönen, geri gelen.
RADİ: (AR) Boyun eğen, kabul eden, rıza gösteren.
RAFET: (AR) Acıma, merhamet etme, esirgeme anlamında.
RAFEDDİN / RAFETTİN: (AR) İslam dininin vermiş olduğu acıma, esirgeme duygusu.
RAFIZ: (AR) Bırakan, salıveren.
RAFİ: (AR) Kaldıran, yücelten, yükselten.
RAFİH: (AR) Rahat ve huzurlu yaşayan.
RAGIB / RAGIP: (AR) Arzulu, isteyen, rağbet eden.
RAHİM: (AR) Esirgeyen, acıyan, koruyan, merhametli.
RAHMET: (AR) Acıma, esirgeme, koruma.
RAHMİ. (AR) Acımayla ilgili.
RAİD: (AR) Gürleyen, gürüldeyen.
RAİF: (AR) Acıması olan, merhametli.
RAKIM: (AR) Yazan, çizen. Yükselti.
RAMAZAN: (AR) Hicri (kameri) ayların dokuzuncusu, oruç ayı.
RAMİ: (AR) Atan, atıcı
RAMİZ: (AR) Akıllı, zeki.İşaretlerle simgelerle gösteren.
RASİ: (AR) Kımıldamayan, oynamayan, sabit.
RASİF: (AR) Sağlam dayanıklı. Denizin yüzüne çıkmış kayalar. Taş, temel, rıhtım.
RASİH: (AR) Sağlam, temeli güçlü, dayanıklı. Bir bilimde, özellikle din alanında çok derinleşmiş olan.
RASİM: (AR) Resim yapan.
RAŞİD / RAŞİT: (AR) Olgun, ergin, akıllı. Doğru yolda olan.
RAUF: (AR) Esirgeyen acıyan, çok merhametli.
RAZİ: (AR) Boyun eğen, kabul eden, rıza gösteren.
REBİ: (AR) Bahar, ilkyaz.
RECA: (AR) Umut, umma. İstek, dilek.
RECAİ: (AR) İsteyen, rica eden, yalvaran. Allah'a yalvaran.
RECEP: (AR) Hicri kameri ayların yedincisi, üç ayların ilki. Gösterişli, haybetli.
REFAH: (AR) KBolluk, rahatlık, sıkıntı içinde olmamak.
REFET: (AR) Acıma, merhamet etme, esirgeme.
REFETTİN: (AR) İslam dininin vermiş olduğu acıma, esirgeme duygusu.
REFİ: (AR) Yüksek, yüce, saygın.
REFİG: (AR) Bolluk ve rahat içinde geçinen.
REFİK: (AR) Arkadaş, yol arkadaşı, yoldaş. Muavin, yardımcı. Koca. Ortak. Mesleğe yeni giren kimsenin rehber olarak tanıdığı kişi.
REGAİP: (AR) Çok istek gören, beğenilen. Armağanlar.
REHA: (FAR) Kurtulma, kurtuluş. (AR) Bolluk, genişlik, varlık.
REHBER: (FAR) Yol gösteren, kılavuz.
REİS: (AR) Başkan, baş.
REKİN: (AR) Gururlu, ağırbaşlı. Yüce, yüksek.
REMİZ: (AR) İşaret, meramını isteğini işaretle ifade etme. Alamet, amblem.
REMZİ: (AR) Remizle ilgili, remze ait, sembolik, simgesel.
RENAN: (AR) İnleyen, çınlayan.
RESAİ: (AR) Süsler, süs.
RESAN: (FAR) Erişenler, yetişenler, ulaşanlar.
REŞAT: (FAR) Layık, değer, yakışır.
RESUL: (AR) Bir kimsenin sözünü başka bir kimseye tebliğ eden kişi. Elçi, Allah elçisi peygamber.
RESULHAN: (AR-FAR) Hükümdarların elçisi.
REŞAD / REŞAT: (AR) Doğru yolda, hak yolda yürüme.
REŞİD / REŞİT: (AR) İyi ve doğruyu seçebilen, malını idare gücü olan, rüşd yaşına ulaşmış akil ve baliğ (kişi) ergin, erişkin. Akıllı hareket eden doğru yolda giden.
REVAN: (FAR) Akan, su gibi akıp giden. Ruh, can.
REVHA: (AR) Rahatlık. Gönül rahatlığı.
REVİŞ: (FAR) Biçim, tarz, üslup. Tutum, davranış, yol.
REVNAK: (AR) Parlaklık, güzellik, tazelik, süs.
REYYAN: (AR) - Suya kanmış, suya doymuş.
REZAN: (AR) Ağırbaşlı, gururlu.
REZZAK: (AR) Bütün canlıların rızkını veren , onları nimetlendiren anlamında. Allah'ın isimlerinden.
RIDVAN: (AR) Rıza, razılık, razı olma. Cennet kapısında bekleyen melek.
RIFAT: (AR) Yükseklik, yücelik, itibar, yüksek mertebe.
RIFKI: (AR) Yumuşaklık, mülayimlik, yumuşak başlılık, naziklik, tatlılık.
RIZA: (AR) Razılık, razı olma, hoşnutluk, memnuniyet, onaylama, kabul. Bir şeyin olmasına muvafakat etme. Kadere boyun eğme.
RIZKULLAH: (AR) Nimetler veren Allah'ın kulu.
RİAYET: (AR) Gütme, gözetme. Sayma, saygı, itibar. Ağırlama.
RİCAL: (AR) Erkekler. Onur sahibi kimseler.
RİKAB / RİKAP: (AR) Büyük, saygın bir kimsenin huzuru, önü.
RİVA: (AR) Suya kanmışlar.
RUHİ: (AR) Ruhsal, ruhla ilgili.
RUHİDDİN / RUHİTTİN: (AR) Dinin ruhu, özü.
RUHSAT: (AR) İzin, müsaade.
RUHŞAN: (AR) Yüce, üstün, şanlı, ruh.
RUŞEN: (FAR) Aydın, parlak. Belli, aşikar.
RUŞENİ: (FAR) Aydınlık, açıklık. Belli olma.
RUZİ: (FAR) Gündüze ait, gündüzle ilgili. Rızık, azık, kısmet, nasip.
RÜÇHAN: (AR) Üstünlük, üstün olma.
RÜKNEDDİN / RÜKNETTİN: (AR) Dinin temel direği.
RÜKNİ: (AR) Bir şeyin en sağlam yanı. Saygın, güçlü, önemli kimse
RÜSTEM: (FAR) Yiğit, kahraman. İran'ın ünlü pehlivanı ve savaşçısı.
RÜSTİ: (FAR) Yiğitlik. Üstünlük. Kuvvet.
RÜSUHİ: (AR) Sağlam, güçlü. Becerikli, yetenekli.
RÜŞTÜ: (AR) Doğru yolda olan. Akıllı, ergin.